registered relationship (दर्ता भएको सम्बन्ध) ले १२ महिनाको सर्त हटाइदिन्छ, तर यो de facto आवेदकहरूका लागि मात्र लागू हुन्छ र त्यो पनि दर्ता निर्दिष्ट गरिएका राज्य वा टेरिटरीको आधिकारिक कार्यालयमा भएको खण्डमा मात्र। कानूनले कहीं पनि १२ महिना लगातार एकै घरमा बस्नुपर्ने माग गर्दैन; मापदण्ड भनेको आवेदन दर्ता गरेको मितिसम्म पुग्ने १२ महिनाको de facto सम्बन्ध हो। सम्बन्ध साँचो हो भन्ने प्रमाणित गर्ने भार भने जोडीको काँधमा यथावत् रहन्छ।
यो विश्लेषण अष्ट्रेलियाका migration lawyer नगिन सफाई (MARA दर्ता नम्बर 1791573) को व्याख्यामा आधारित छ। उनले वर्षौंदेखि पति-पत्नी र जीवनसाथीसम्बन्धी फाइलहरूलाई कागजात तयारीको चरणदेखि अन्तिम निर्णयसम्म सँगै हिँडेकी छन्, र त्यसैले «कानूनको पाठ» र «प्रचलित धारणा» बीचको सीमारेखा उनी निकै सूक्ष्म रूपमा कोर्छिन्।
१२ महिनाको सर्तले वास्तवमा के भन्छ?
Regulation 2.03A(3) ले आवेदकबाट यो माग गर्छ कि de facto सम्बन्ध, आवेदन दर्ता गरेको मितिसम्म पुग्ने कम्तीमा १२ महिनासम्म कायम रहेको होस्। यो «बाह्र महिना एउटै छानामुनि बस्नुपर्ने» सर्त होइन, बरु त्यो अवधिभर de facto सम्बन्ध विद्यमान रहेको हुनुपर्ने सर्त हो। अर्को महत्त्वपूर्ण कुरा — यो मापदण्ड de facto आवेदकहरूलाई (कानूनी विवाह बिना रहेकाहरूलाई) मात्र लागू हुन्छ; जुन जोडीको विवाह कानूनी र मान्य छ, उनीहरू सुरुदेखि नै यो सर्तको दायरामा पर्दैनन्। अपवादका अवस्थाबाहेक, मन्त्रीले त्यो १२ महिनाभर सम्बन्ध विद्यमान थियो भन्नेमा सन्तुष्ट हुनु आवश्यक छ।
सम्बन्ध दर्ताबाट मिल्ने छुट सशर्त छ
Regulation 2.03A(5) अनुसार, de facto सम्बन्ध Acts Interpretation Act 1901 को section 2E को अर्थमा «registered relationship» भएको अवस्थामा १२ महिनाको सर्त लागू हुँदैन; अर्थात् दर्ता निर्दिष्ट गरिएको राज्य वा टेरिटरीको कानूनअन्तर्गत भएको हुनुपर्छ। अष्ट्रेलियाका सबै क्षेत्राधिकारमा त्यस्तो रजिस्टर छैन र केही अवस्थामा दर्ता गर्ने बाटो बन्द हुन्छ — उदाहरणका लागि, कुनै एक पक्षको अझै अरू व्यक्तिसँग कानूनी विवाह कायम रहेको अवस्थामा। त्यसैले यो छुटमा भर पर्नुअघि सम्बन्धित दर्ता कार्यालयका सर्तहरू जाँच्नु आवश्यक छ; नमुनाका रूपमा, Victoria को Births, Deaths and Marriages कार्यालयको सम्बन्ध रजिस्टर।
सम्बन्ध दर्ता, सत्यता प्रमाणित गर्ने विकल्प होइन
औपचारिक दर्ताले Migration Act 1958 को section 5CB अन्तर्गतको प्रमाणभारको कुनै पनि अंश हटाउँदैन: अरू सबैलाई पन्छाई साझा जीवनप्रतिको आपसी प्रतिबद्धता, साँचो र निरन्तर सम्बन्ध, सँगै बसोबास वा स्थायी रूपमा अलग नभएको अवस्था, र निषेधित नातासम्बन्ध नहुनु। यी विषयको मूल्याङ्कन Regulation 1.09A(3) का चार शीर्षकका आधारमा गरिन्छ: आर्थिक पक्ष, घर तथा साझा जीवनको प्रकृति, सामाजिक पक्ष, र दुई पक्षको प्रतिबद्धताको प्रकृति। साझा खाता र बिल, घरखर्चको बाँडफाँट, आपसी आर्थिक सहयोग, तस्वीरहरू र सामाजिक वृत्तमा सम्बन्धको पहिचान, तथा सँगै गरिएका गतिविधिहरू — सबै यही ढाँचाभित्र जाँचिन्छन्।
Form 888 र जे «कानून» होइन
Department of Home Affairs को हालको फारम, जसको शीर्षक «Supporting statement in relation to a Partner or Prospective Marriage visa application» (Form 888) छ, एउटा सहायक बयान हो जुन भरिएर र हस्ताक्षर गरिएर ImmiAccount मार्फत फाइलमा संलग्न गरिन्छ; फारम आफैले पनि चेतावनी दिन्छ कि Migration Act 1958 ले झूटा वा भ्रमपूर्ण कथनका लागि सजाय व्यवस्था गरेको छ। यी बयानको सङ्ख्या र साक्षी दिनेहरू अष्ट्रेलियाका नागरिक वा स्थायी बासिन्दा तथा १८ वर्षमाथिका हुन् भन्ने प्राथमिकता प्रशासनिक अभ्यास र निर्देशिकाको विषय हो, कानूनमा तोकिएको सर्त होइन; त्यसैले «PR वा नागरिकता भएका दुई साक्षी» लाई कानूनी बाध्यता मान्नु हुँदैन।
व्यवहारमा, आवेदन दर्ता गर्ने क्षणको तुलनामा सम्बन्ध दर्ता गर्ने समय-तालिका भनेको Department of Home Affairs को प्रचलित नीति र तपाईंको फाइलको विस्तृत विवरणसँग मिलाएर हेर्नु उत्तम हुने विषय हो — जसले कागजात तयारीको रणनीति कुनै सामान्य अनुमानमा भर पर्नुको साटो तपाईंको वास्तविक अवस्थामा आधारित बन्न सक्छ।
तपाईंको अवस्थामा सम्बन्ध दर्ता साँच्चै काम लाग्छ कि लाग्दैन, र प्रमाणका दृष्टिले तपाईंको फाइल कति बलियो उभिएको छ — यो जान्न चाहनुहुन्छ भने, नगिन सफाईसँगको एक विशेषज्ञ परामर्शले बाटो स्पष्ट पारी मनको ढुक्कपन फिर्ता दिलाउन सक्छ।
Read the full legal breakdown ←
This answer reflects the law and policy as verified on September 29, 2026. Immigration rules change frequently — confirm the current position before acting.
Mrs. Negin Safaee وکیل مهاجرت استرالیا 1791573
This article is general information only, current at the date shown, and is not legal advice. Do not rely on it for your own situation — immigration law and policy change frequently. Seek advice from a registered migration agent or immigration lawyer about your circumstances.