Η προϋπόθεση των 12 μηνών αφορά αποκλειστικά τους ισχυρισμούς περί σχέσης de facto και προβλέπει εξαιρέσεις: την επίσημη καταχώριση της σχέσης σε πολιτειακό ληξιαρχείο που προβλέπεται από τον νόμο, την απόδειξη «επιτακτικών και ανθρωπιστικών περιστάσεων» (compelling and compassionate circumstances), καθώς και περιπτώσεις που συνδέονται με μόνιμες ανθρωπιστικές βίζες. Άλλωστε, το νομικό κριτήριο είναι η ύπαρξη σχέσης de facto για 12 μήνες έως την ημερομηνία της αίτησης — και όχι 12 μήνες αδιάλειπτης συγκατοίκησης.
Η Negin Safaei, δικηγόρος μετανάστευσης Αυστραλίας με αριθμό εγγραφής MARA 1791573, θεωρεί το θέμα αυτό ένα από τα πιο συχνά σημεία σύγχυσης για τους αιτούντες partner visa και εξηγεί το νομικό πλαίσιο ως εξής.
Η βάση της προϋπόθεσης βρίσκεται στον κανονισμό 2.03A. Σύμφωνα με αυτόν, όταν ο αιτών προβάλλει σχέση de facto, ο Υπουργός πρέπει να πειστεί ότι η σχέση υφίστατο τουλάχιστον κατά τη δωδεκάμηνη περίοδο που καταλήγει στην ημερομηνία της αίτησης. Ο ίδιος κανονισμός, όμως, ορίζει ρητά ότι η προϋπόθεση αυτή επιβάλλεται μόνο εφόσον ο αιτών δεν μπορεί να αποδείξει «επιτακτικές και ανθρωπιστικές περιστάσεις» για τη χορήγηση της βίζας· στην πράξη, η ύπαρξη κοινού τέκνου εξετάζεται συνήθως μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Επιπλέον, προβλέπονται χωριστές εξαιρέσεις για περιπτώσεις που συνδέονται με μόνιμη ανθρωπιστική βίζα — μεταξύ άλλων, όταν η σχέση υφίστατο πριν από τη χορήγηση της ανθρωπιστικής βίζας και είχε γνωστοποιηθεί στην υπηρεσία μετανάστευσης.
Ένα άλλο λεπτό σημείο είναι ο τρόπος υπολογισμού των ίδιων αυτών 12 μηνών. Η περίοδος αρχίζει από τη στιγμή που η σχέση εξελίχθηκε σε σχέση de facto — και όχι από τη στιγμή της πρώτης γνωριμίας — ενώ οι προσωρινοί χωρισμοί δεν εμποδίζουν τον υπολογισμό της, υπό την προϋπόθεση ότι το ζευγάρι έχει συμβιώσει σε κάποιο χρονικό σημείο και δεν ζει μόνιμα χωριστά (άρθρο 5CB του Migration Act 1958).
Η επίσημη καταχώριση της σχέσης, εξάλλου, αίρει μόνο την προϋπόθεση της διάρκειας και δεν αντικαθιστά την απόδειξη της γνησιότητας της σχέσης. Τα κριτήρια του άρθρου 5CB και του κανονισμού 1.09A — αμοιβαία δέσμευση για κοινή ζωή, αποκλειστικότητα, σταθερότητα και το γεγονός ότι το ζευγάρι δεν ζει μόνιμα χωριστά — πρέπει και πάλι να αποδειχθούν· ο κανονισμός 1.09A υποχρεώνει τον Υπουργό να εξετάσει όλες τις περιστάσεις της σχέσης, περιλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στην υποδιάταξη (3).
Ως προς τη δυνατότητα καταχώρισης της σχέσης, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η καταχώριση δεν είναι εφικτή σε όλες τις πολιτείες και επικράτειες και ότι οι προϋποθέσεις διαφέρουν· μόνο η καταχώριση υπό πολιτειακή/επικρατειακή νομοθεσία που «προβλέπεται» στα Acts Interpretation (Registered Relationships) Regulations 2019 έχει νομική ισχύ και συνιστά αδιάσειστη απόδειξη σχέσης de facto. Πριν αποφασίσετε, ελέγξτε τον κατάλογο αυτού του κανονισμού και την ιστοσελίδα Births, Deaths and Marriages της αντίστοιχης πολιτείας.
Και μια σημαντική υπενθύμιση για το τέλος: η προϋπόθεση των 12 μηνών αφορά μόνο τον ισχυρισμό περί σχέσης de facto και δεν εφαρμόζεται σε ζευγάρια με νόμιμο γάμο (spouse).
Αν θέλετε να μάθετε σε ποια ακριβώς από αυτές τις οδούς εντάσσεται η σχέση σας και ποια εξαίρεση αφορά τη δική σας υπόθεση, μια εξειδικευμένη και προσωποποιημένη συμβουλευτική συνάντηση μπορεί να ξεκαθαρίσει τον δρόμο και να σας δώσει ηρεμία· για εξατομικευμένη καθοδήγηση, επικοινωνήστε με τη Negin Safaei.
Read the full legal breakdown ←
This answer reflects the law and policy as verified on September 29, 2026. Immigration rules change frequently — confirm the current position before acting.
Mrs. Negin Safaee وکیل مهاجرت استرالیا 1791573
This article is general information only, current at the date shown, and is not legal advice. Do not rely on it for your own situation — immigration law and policy change frequently. Seek advice from a registered migration agent or immigration lawyer about your circumstances.